prace licencjackie, magisterskie, zaliczenia, likwidacja plagiatów TEL 693827089

Dodano: niedziela, 24 września 2017, 12:39 | Id ogłoszenia: 66710 | Ogólnopolsko

Kategoria: Pisanie prac
Podkategoria: Praca magisterska
Rodzaj: Przyjmę
Kontakt: skontaktuj się

Treść ogłoszenia:
Rozdział 2. Ojcostwo w świetle literatury przedmiotu
2.1. Ojcostwo jako kategoria badawcza
Ojciec jest obok matki najważniejszą osobą w życiu dziecka. Prawidłowe relacje i więzi będą sprzyjały odpowiedniemu rozwojowi dziecka. Bardzo ważne jest wyjaśnienie dwóch odmiennych terminów a mianowicie: ojciec i ojcostwo. W wielu publikacjach definiowanie tych pojęć jest omijane z uwagi na to, że wielu badaczy uznaje je za zbyt oczywiste. Podstawową różnicę pomiędzy terminami ojciec- ojcostwo przedstawił w swych publikach T. Sosnowski. Pojęcie ojca przedstawia pewien istniejący stan rzeczy, niepodważalny przez nic fakt, natomiast ojcostwo to wszelkie czynności, które są podejmowane przez mężczyznę posiadającego dziecko.
Według A. Rynio „ojcostwo jest braniem odpowiedzialności za życie i dojrzewanie człowieka, która wymaga dojrzałości rodziców”. Swą definicję oparła na rozważaniach Jana Pawła II, który podjął się próby wskazania najważniejszych cech ojcostwa. Ojcostwo jest procesem tak samo ważnym jak macierzyństwo, jego przebieg jest bardzo różny i zależy od wielu czynników. Każdy mężczyzna jest inny, ma inne cechy charakterystyczne, inny temperament, dlatego też będzie w inny sposób traktował swoje dzieci. Ojcostwo jest zależne od relacji między wszystkimi członkami rodziny. Badacze są bardzo zgodni- ojcostwo nie jest jedynie epizodem w życiu mężczyzny. Musi on być ciągle zaangażowany, w każdym momencie rozwoju dziecka. Na każdym etapie procesów życia rodzinnego ma od do wykonania specyficzne zadania nie tylko względem dzieci ale również względem żony.
Ojcostwo jest tak zwanym pojęciem relacyjnych, ponieważ w pierwszym rzędzie określa związek- relacje pomiędzy ojcem i potomstwem. Relacje te będą tym lepsze, im większa będzie bliskość między ojcem a dzieckiem. Pospieszyl podaje, że najlepszym sposobem na tę bliskość jest dzielenie między rodziców obowiązków domowych, wtedy każdy z nich ma podobny kontakt z dzieckiem.
Pojęcie ojcostwa rozpatrywane jest w kilku aspektach. Które znakomicie przedstawił T. Sosnowski:
• Aspekt pedagogiczny - uwaga skupia się tutaj na roli ojca w opiece i wychowaniu dzieci. Ważny jest również jego wpływ na rozwój dziecka w różnych okresach jego życia. " Aspekt pedagogiczny obejmuje relacje zachodzące pomiędzy ojcem a dzieckiem, ojcem i matką w procesie wychowania rodzinnego i ich charakter." W aspekcie pedagogicznym pole działań ojca jest bardzo rozbudowane. Obejmuje ono przede wszystkim realizację wszelkich materialnych potrzeb dziecka ale także wychowanie oraz edukację. Bez wątpienia obecność ojciec ojca jest niezwykle ważna w rozwoju emocjonalnym, kulturowym oraz intelektualnym. " Ważną sprawą jest codzienna obecność ojca w przestrzeni życia dziecka, pomoc w zdobywaniu elementarnej wiedzy z różnych dziedzin nauki, techniki, sztuki, kultury, przyswojenia określonego systemu wartości, norm społeczno- moralnych, kształtowania i rozwijania zainteresowań, różnych umiejętności, sprawności."
• Aspekt duchowy- w aspekcie tym skupia się na emocjach, wszystkim co łączy mężczyznę zarówno z dzieckiem jak i z żoną. To właśnie te relacje, wzajemne oddziaływanie, emocje czynią z mężczyzny ojca.
• Aspekt prawny- jest on związany przede wszystkim z władzą rodzicielską, wszelkimi sprawami prawnymi, sądowym ustaleniem ojcostwa z racji tego, że nie zawsze ojcem dziecka jest ten mężczyzna który je spłodził. Pojawia się tutaj termin ojca biologicznego czyli osoby, która brała udział w poczęciu potomka, ale nie uczestniczy w jego życiu, nie pełni roli taty.
• Aspekt biologiczny- aspekt ten skupia się nie tylko na samym momencie poczęcia dziecka ale także na poczuciu odpowiedzialności za rozwój potomka, świadomym wyborze w całym procesie wychowania dziecka
Z pojęciem ojcostwa związane jest także ," wychowanie do ojcostwa". Półtawska mówi, że " wszelkie wychowanie mężczyzny ostatecznie zmierza do wychowania do ojcostwa, gdyż ojcostwo jest znamieniem dojrzałości męskiej. Dojrzały mężczyzna z uwagi na swą płeć powinien coraz bardziej stawać się "ojcowski" - z pozycji dziecka przechodzi na pozycję ojca."
T. Sosnowski zaznaczył ważność procesu dorastania do ojcostwa, wyróżniając jego komponenty:
• wyrobienie w sobie wrażliwości na posiadanie dziecka, jedno potrzeby i dyspozycję rozwojowe
• nabywanie wiedzy o rozwoju dzieci, poszczególnych okresach rozwojowych, dopasowanie własnych umiejętności i dyspozycji do potrzeb dziecka
• dochodzenie do odkrywania w sobie zdolności do motywacji własnej osoby oraz dziecka które ma na celu zdobycie informacji oraz wiedzy potrzebnej podczas wychowywania potomka
• Wzrost zaangażowania ojca, poczucie odpowiedzialności wobec dziecka
Inaczej etapy dojrzewania do ojcostwa opisuje T. Kukołowicz:
Etap 1. Okres wychowania chłopca, młodzieńca aż do chwili ślubu- za etap ten w dużej części odpowiedzialni są rodzice. To właśnie oni mają największy wpływ na młodych chłopca. W rodzinie przygotowuje się do pełnienia roli męża i ojca. Pierwszym nauczycielem w tym obszarze jest dla dziecka ojciec. To z niego chłopiec bierze przykład, uczy się postaw, naśladuje jego zachowanie. Okres ten jest bardzo ważny ponieważ złe wzorce mogą bardzo negatywnie wpłynąć na rozwój dziecka. Jeśli rodzice nie będą traktować siebie nawzajem z należytym szacunkiem, ojciec będzie agresywny, konfliktowy to bardzo możliwe, że syn przejmie po nim te zachowania. Dlatego też tak bardzo ważne jest uczenia poczucia odpowiedzialności oraz zdolności do podejmowania decyzji.
Etap 2. Okres od ślubu do momentu, gdy małżonkowie uświadomią sobie, że będą mieli dziecko- etap ten rozpoczyna się w momencie ślubu. Początkowy okres sielanki zostaje zaburzony przez świadomość tego, że nie ponosimy już odpowiedzialności tylko za samych siebie ale również za naszą małżonkę. Pojawia się podział obowiązków, wspólne plany, marzenia, cele. Świeżo upieczeni małżonkowie rozmawiają o dzieciach, sposobie ich wychowania i wartościach, które będą chcieli im przekazać. Kulminacyjnym punktem tego etapu jest wiadomość o ciąży. To w tym momencie pojawia się właśnie największe poczucie odpowiedzialności za losy nienarodzonego dziecka. Postawa mężczyzny jest zależna od postawy przyszłej matki, jej reakcji na tę wiadomość. Jednym z najważniejszych warunków dla rozwoju prawidłowej postawy ojcowskiej jest szacunek dla poczętego życia
Etap 3. Okres ciąży i urodzenia dziecka- etap rozpoczyna się informacją o ciąży i trwa co momentu narodzin dziecka. Zadaniem ojca jest opieka nad żoną oraz nienarodzonym jeszcze dzieckiem. Rodzice przygotowują się do porodu, zdobywają wiedzę o rozwoju dziecka. Obecność mężczyzny podczas trwania ciąży daje kobiecie poczucie bezpieczeństwa, chroni przed uczuciem strachu oraz osamotnieniem. Bardzo istotna jest również obecność ojca podczas samego porodu. Jest on bardzo ważnym momentem, który wpływa na kształtowanie się poczucia odpowiedzialności za dziecko, mężczyzna fizycznie staje się ojcem.
Etap 4. Długi i trudny okres wychowywania własnych dzieci- jest to ostatni etap dojrzewania do ojcostwa, wychowywanie dzieci wraz z partnerką. W tym etapie ojciec przekazuje dziecku własne wartości, uczy ról, postaw, jest dla dziecka autorytetem.
B. Walczak ojca definiuje następująco- „jest to dawca życia, troskliwy, i kochający opiekun, mądry i doświadczony, który lepiej od dziecka wie, gdzie leży jego dobro, i który w swoim skutecznym oddziaływaniu wychowawczym musi się nieraz dla dobra dziecka uciekać do surowości i kar, któremu wreszcie ze strony dzieci należy się posłuszeństwo, szacunek, wzajemna miłość i opieka w starości.” Ojciec zostaje tutaj pokazany jako ten, który wypełnia życie dziecka, jest przy nim, jest jego wsparciem, wychowawcą, opiekunem. Działa na dziecko w całym procesie wychowania.
Bardzo specyficzną definicje ojca podają J. McDowel i N. Wakefield- " ojciec- to ktoś obecny na co dzień, ktoś, kogo obecność bardzo cieszy. Jest pierwszą osobą, do której biegnie się w niebezpieczeństwie, znajomym i bezpiecznym schronieniem- to ktoś, u kogo, niczym w bezpiecznej przystani, dziecko może w każdej chwili schronić się przed niebezpieczeństwem. Jest bliskim i serdecznym przyjacielem, radosnym towarzyszem, oparciem w trudnościach. Ojciec to przewodnik i doradca dziecka, to ktoś, na kim można polegać, kto niby pryzmat pokazuje dzieciom prawdziwy obraz świata, zawsze obecny, zawsze przebaczający i godny zaufania."
Badacze chcąc scharakteryzować definicję ojca najczęściej skupiają się na jego cechach i rolach, które wykonuje. Akcentuje się jego siłę, autorytet, jest osobą kompetentną, odpowiedzialną, rozwiązującą problemy i dającą poczucie bezpieczeństwa innym członkom rodziny. Pełni on określone funkcje, czuwa nad dzieckiem, motywuje, stawia swemu potomstwu różne wymagania, prowadzi dzieci przez wszystkie okresy w ich życiu. Przed wszystkim jednak jest obecny w życiu dziecka.
Nauki społeczne roli ojca przypisują wiele funkcji. Na określenie osoby ojca pada wiele nazw między innymi: żywiciel rodziny, głowa rodziny, wychowawca, towarzysz zabaw, obrońca. Wszystkie te określenia wiążą się z podstawowymi funkcjami, które wykonuje:
• Prokreacyjna
• Wychowawcza
• Utrzymanie i ochrona rodziny
Definicje ojca i ojcostwa ciągle zostaje poddana różnym przekształceniom z powodu zmian współczesnego świata. Tradycyjny podział na typowo męskie i żeńskie role został zastąpiony relacjami partnerskimi. Kobiety coraz częściej stawiają na rozwój kariery zawodowej a mężczyźni skupiają się na sprawach rodzinnych, relacjach z dziećmi, na codziennym uczestnictwie w życiu bliskich. Zmiany te przyczyniły się do zwiększenia roli ojca w rodzinie. Ojcowie zaczęli spędzać więcej czasu z dziećmi, przestali skupić się tylko na zapewnianiu im wyłącznie odpowiednich warunków materialnych i ekonomicznych, większą uwagę przywiązuje się do bliskości, uczuć, fizycznej obecności w życiu i wychowaniu dziecka.
2.2. Modele ojcostwa
Ojcostwo to dla każdego mężczyzny bardzo duże wyzwanie a zarazem jedna z największych potrzeb. Jest to funkcja, która wymaga dużego zaangażowania, świadomości oraz chęci. Mężczyzna musi przystosować się do roli ojca, dojrzeć by stworzyć prawidłową relację ze swoim dzieckiem. Już od samego początku oboje rodzice oddziaływają na dziecko. Często mężczyźni myślą, że ich rola zacznie się dopiero wtedy, gdy dziecko podrośnie. Nic bardziej mylnego. Najintensywniejszy czas rozwoju dziecka przypada na pierwsze lata jego życia, dlatego obecność obojga rodziców jest niezbędna. Każdy człowiek jest inny dlatego też pełniąc różne role, wykonując zadania robimy to inaczej. Podobnie jest z rolą ojca, każdy mężczyzna jest charakteryzuje się pod tym względem innymi cechami. Jak pisał E. Fromm „podczas, gdy matka reprezentuje naturę i bezwarunkową miłość, ojciec wyobraża abstrakcję, sumienie, obowiązek, prawo i hierarchię. Ojciec reprezentuje drugi biegun ludzkiego istnienia: świat myśli, przedmiotów, które są dziełem rąk ludzkich, świat prawa i ładu, dyscypliny, podróży i przygody. Ojciec jest tym, który uczy dziecko, któ®y mu wskazuje drogę w świat”.
Jain, Belsky i Crnic obserwując zachowania ojców doszli do wniosków, że ze względu na główny rodzaj aktywności podejmowanej przez mężczyzn w relacji z dzieckiem można wyróżnić cztery główne modele ojcostwa:
• ojciec opiekun (caretaking father): bierze udział w podstawowej opiece nad dzieckiem, karmi, przebiera itp.
• ojciec towarzysz zabaw- nauczyciel (playmate-teacher father): jeden z najbardziej wszechstronnych modeli ojcostwa. Jest bardzo zaangażowany we wszelkie działania dziecka, przede wszystkim te związane z zabawą oraz nauką. Ogranicza on swój udział w zadaniach, które wymagają opieki oraz zdyscyplinowania.
• ojciec dyscyplinujący (disciplinarian father): porównując ten model do pozostałych można stwierdzić , że wyróżnia się on znacznie częstszym użyciem dyscypliny jednocześnie rzadziej jest zaangażowany w opiekę zabawę i procesy nauczania dziecka
• ojciec niezaangażowany (disengaged father): Jego zaangażowanie w proces wychowania dziecka jest minimalne. Jego relacje z dzieckiem są chłodne, kontakt jest rzadki, nie okazuje on emocji dziecku.
Blankenenhorn wyróżnił następujące typy ojców we współczesnym świecie:
• stary ojciec- to głową rodziny która bardzo nadużywa swojej pozycji, groźny, surowy, często stosujący kary. Emocjonalnie i fizycznie odsunięty od bliskich
• nowy ojciec- jest to zupełne zaprzeczenie 'ojca starego'. Ciepły, ma dobre kontakty z innymi członkami rodziny, zajmuje się dziećmi, zaangażowany w sprawy domowe. Nie ma oporów przed ukazywaniem swych uczuć. Często ten typ ojca uważany jest za niemęski.
• tatuś pasożyt- to mężczyzna, który jest po rozwodzie z żoną, unika płacenia alimentów na rzecz dziecka. Jego rola w życiu dziecka ogranicza się właśnie do płacenia alimentów w dodatku tylko pod wpływem sądu. Niektórzy ojcowie tego typu nie płacąc alimentów chcą zrobić na złość byłej żonie, nie widzą potrzeb dziecka, skupiają się na materialnych sprawach
• ojciec wizytujący- mężczyzna, który po rozwodzie ma prawo do kontaktu z dzieckiem. Kontakt ten ogranicza się do odwiedzin, jednak nie ma on rzeczywistego wpływy na wychowanie dziecka. Najczęstszą przyczyną takiego stanu rzeczy jest ostry konflikt między byłymi małżonkami. Sytuacja ta może być źródłem frustracji zarówno dla ojca jak i dla dziecka, które bardzo potrzebuje jego udziału w swym życiu.
• ojczym- mężczyzna matki, która jest po rozwodzie. Niestety wpływa on zazwyczaj negatywnie na stabilność układu rodzinnego. Często zajmuje miejsce ojca, co może prowadzić do rzadszych kontaktów dziecka z ojcem biologicznym.
• dobry ojciec- rodzina jest dla niego najważniejsza, czuję się za nią odpowiedzialny, jest autorytetem dla swoich bliskich. Jego działania i decyzje są bardzo przemyślane, ważna jest dla niego moralność. Wie jak ważna jest jego rola, jest w stanie przyznać się do błędu oraz umie współdziałać ze swą partnerką.
Jeden z najbardziej znanych badaczy problemu ojcostwa T. Sosnowski wyróżnił następujące modele :
• Model świadomego i odpowiedzialnego ojcostwa: charakterystyczna jest tutaj aktywna postawa ojca, uczestniczy we wszystkich procesach związanych z dzieckiem jednocześnie zapewniając im rozwój na wielu płaszczyznach. Dbają o zapewnienie odpowiednich warunków materialnych dziecku. Mężczyźni, którzy są przedstawicielami tego modelu bardzo chętnie angażują się we wszelkie obowiązki domowe, interesują się opieką nad dzieckiem, jego rozwojem intelektualnym (obrabiają razem lekcje, sprawdzają wiedzę), dbają o rozwój społeczny i kulturowy dziecka. Zależy im na przekazaniu potomstwu dobrych i cenionych wartości oraz postaw. Okazują miłość, nie wstydzą się czułości i bliskości. Chętnie nagradzają dziecko, chwalą, są dumni z odciągnięć swych pociech. Są wyrozumiali, chętnie wysłuchują co dziecko ma do powiedzenia, szanują jego potrzeby oraz poglądy, traktują je jak partnera. Ważne jest również to, że spędzają z dzieckiem czas wolny oraz wspierają w realizowaniu wszelkich pasji.
• Pragmatyczny model ojcostwa- główną cechą tych ojców jest dbanie przez wszystkim o materialny byt rodziny oraz skupienie się na karierze zawodowej. Zazwyczaj dzieci mają zapewnione warunki mieszkaniowe na bardzo wysokim poziomie jednak przebywają z ojcem niezwykle rzadko, ojcowie nie są oni zaangażowani w organizację zajęć, ich udział ogranicza się do finansowania czasu wolnego. Starają się uczestniczyć w życiu dziecka, przekazywać wartości oraz tradycje pokoleniowe, wspierać rozwój intelektualny, jednak ich udział jest uzależniony w dużym stopniu od intensywności pracy zawodowej. Bardzo istotne jest dla nich nauka zaradności życiowej. Ojcowie repezentujący pragmatyczny model stosują nagrody oraz ważna jest dla nich dyscyplina.
• Ojciec nieobecny emocjonalnie- ojcowie tacy nie angażują się w wychowanie dziecka, nie pomagają w obowiązkach domowych, w niewielkim stopniu interesują się opieką na dzieckiem oraz jego rozwojem intelektualnym, bardzo rzadko znają własne dziecko, nie widzą nic o ich pasji, czasie wolnym oraz zainteresowaniach. W takich rodzinach często można zaobserwować konflikty, patologie, agresje, nadużywanie alkoholu. Ojcowie mają wypracowany system kar, które stosują wobec dziecka, poniżają, wyzywają , znęcają się psychicznie.
• Pedagogiczny model ojcostwa-przedstawiciele tego modelu są zaangażowani w proces wychowania potomstwa, biorą udział we wszystkich czynnościach związanych z dzieckiem: opiece, wychowaniu intelektualnemu, spędzaniu czasu wolnego. Przygotowują dziecko do życia w społeczeństwie, przekazują dobre wartości oraz wzorce zachowań. Uczą moralności oraz wspierają dziecko na każdym etapie jego rozwoju. Bardzo chętnie nagradzają, chwalą, cieszą się z każdego sukcesu dziecka. W relacjach z dzieckiem przeważa uczucie miłości i ciepła, mężczyźni tacy nie boją się okazywania uczuć, dla nich najważniejsze jest dobro dziecka.
Zupełnie inną kategoryzację ojcostwa przedstawiła Z. Dąbrowska. Wyróżniła ona trzy podstawowe modele ojcostwa: pozytywne, negatywne oraz nieszczęśliwe.
1) Pozytywne
• Ojcostwo świadome- ojciec jest świadomy szczęścia jakie wiąże się z obecnością dziecka w rodzinie, oczekuje na nie z podekscytowaniem oraz radością
• Ojcostwo prenatalne radosne- mężczyzna kocha swe dziecko jeszcze przed przyjściem na świat, akceptuje je oraz chce zapewnić mu poczucie bezpieczeństwa
• Ojcostwo upragnione- inaczej zwane także bezwarunkowe, ponieważ mimo wielu przeciwności losu, wielu niepowodzeń i problemów (np. niepełnosprawności dziecka) ojciec kocha dziecko
• Ojcostwo długotrwałe- trwa ono przez całe życie mężczyzny, miłość obejmuje również wnuki, którym mężczyzna poświęca wiele uwagi
2) Negatywne
• Ojcostwo nieobecne- ojciec nie utrzymuje żadnego kontaktu z dzieckiem
• Ojcostwo bezradne- mimo zaangażowania ojciec nie potrafi zaspakajać potrzeb dziecka, nie umie się nim opiekować, nie jest to świadome i celowe zachowanie
• Ojcostwo bezrobotne- ojciec nie jest w stanie zapewnić odpowiednich warunków materialnych z powodu braku pracy
• Ojcostwo biseksualne- bardzo skomplikowana sytuacja, gdy mężczyzna pozostający w związku i posiadający dzieci jednocześnie utrzymuje bardzo bliskie relacje intymne z innym mężczyzną. Bardzo niekorzystnie wpływa to na całą rodzinę, w szczególności na relacje ojca z synem
• Ojcostwo toksyczne- mężczyzna ma negatywny wpływ na swoje dzieci, relacja oparta na agresji, konfliktach i nieprawidłowych postawach
• Ojcostwo patologiczne- zwane także ojcostwem kazirodczym, ojciec stosuje wobec dzieci przemoc seksualną
3) Nieszczęśliwe
• Ojcostwo sporne lub zaprzeczone- sytuacja, gdy ojcostwo musi być ustalane sądownie
• Ojcostwo ograniczone- ten model wiąże się z dwoma wariantami- pierwszy to ograniczenie praw rodzicielskich przez sąd a drugie to ograniczenie wynikające z wydarzeń losowych, wypadków lub chorób
• Ojcostwo wymuszone- jest to sytuacja, gdy kobieta bardzo chce być matką i odbywa stosunek płciowy z mężczyzną celowo bez zabezpieczenia przy czym nie informuje go o swoich zamiarach i chęci posiadania dziecka
• Ojcostwo niespełnione- ma miejsce gdy mężczyzna mimo chęci nie może posiadać dziecka, ponieważ jest bezpłodny
• Ojcostwo anonimowe- mężczyzna nigdy fizycznie nie poznaje swoich dzieci, ponieważ jest tylko dawcą nasienia
• Ojcostwo wstydliwe- gdy mężczyzn jest w dwóch związkach (jednym formalnym drugim nieformalnym), przy czym zarówno w jednym jak i w drugim posiada dzieci
• Ojcostwo dyskryminowane- pojawia się gdy po rozwodzie kobieta utrudnia ojcu kontakt z dziećmi, mimo tego, że ojciec chce widywać się z dziećmi
• Ojcostwo wojujące- mężczyzna walczy o swoje prawa, chce tak jak matka przebywać z dziećmi i mieć z nimi stały kontakt
Ostatnią kategoryzację modeli ojcostwa podaje M. Braun- Gałkowska:
1. Ojciec nieobecny- autorka mówi to o nieobecności fizycznej i psychicznej, zawinionej oraz niezawinionej. Wiele rodzin pozbawionych jest ojców z różnych powodów, często przyczyną jest np. śmierć ojca. W takiej sytuacji nikt nie ponosi za to winy. Inaczej wygląda to, gdy ojciec żyje a matka nie pozwala mu na kontakt z dziećmi. Jest to sytuacja trudna zarówno dla niego jak i dla dzieci. Ostatnią przyczyną nieobecności ojca jest porzucenia rodziny. Mężczyzna powołuje dziecko do życia ale nie obchodzi go los potomka. Jego udział ogranicza się jedynie do płacenia alimentów, chociaż często nie robi nawet tego. Bardzo specyficzną odmianą nieobecności jest nieobecność psychiczna. Mężczyzna taki, mimo iż fizycznie uczestniczy w życiu rodzinnym to psychicznie nie jest przy niej nie obecny. Absorbuje się zazwyczaj pracą, skupia na zapewnieniu rodzinie odpowiednich warunków materialnych. Jest to bardzo niekorzystne dla ojca jak i dla matki. Wszystkie obowiązki związane z wychowywaniem i opieką przejmuje żona. Ojciec nie ma bliskich relacji z dziećmi, nie umie z nimi rozmawiać. Bardzo cierpi na tym matka dzieci, która może czuć się przeciążona obowiązkami. Taka sytuacja negatywnie wpływa także na ojca. Traci on szansę rozwoju cech takich jak łagodność, bliskość, delikatność. To właśnie rodzina sprzyja rozwijaniu tych cech i wspomaga pracę nad własną osobą. Każda nieobecność ojca jest dla dziecka ogromnym brakiem, jest niekorzystana dla jego rozwoju. Dzieci pozbawione kontaktu z ojcem nie mają wzorca męskości.
2. Ojciec słaby- słabością jest tutaj niedojrzałość do roli ojca. Mężczyzna nie dorasta do bycia odpowiedzialnym za dziecko. W psychologii nazywa się to syndromem Piotrusia Pana. „Ojciec słaby” nie dorósł do pełnienia ról związanych z rodziną, nie umie być mężem, swoją żonę traktuje jak matkę, która się nim zaopiekuje, powie co ma robić, zawsze będzie blisko. A przecież to on powinien być dla niej oparciem. Źle wpływa to na relację ojciec- dziecko. Mężczyzna „jest bezsilny, nie umie stawiać wymagań, i nie stanowi oparcia dla dzieci. Nie daje poczucia bezpieczeństwa. Można się z nim bawić lub kłócić jak z kolegą, ale ponieważ z punktu widzenia dziecka jest tez stary, więc jako kolega też się nie sprawdza.” Ojciec nie zna swojej roli, to typ wesołka, wiecznie z głowa w chmurach.
3. Ojciec „trujący”- to mężczyzna pewny siebie, zdecydowany, demonstrujący swoją siłę i autorytet. Ojciec trując negatywnie wpływa na dziecko, kocha je wyłącznie warunków, tylko za coś. Stawia dzieciom bardzo wysokie oczekiwania. Stosuje przemoc fizyczną i psychiczną, zastrasza dzieci oraz żonę. Nie przyznaje się do stosowania agresji wobec bliskich, najczęściej usprawiedliwia się tym, że robi to dla ich dobra. Nie widzi nic złego w swoim zachowaniu. Swym zachowaniem niszczy poczucie bezpieczeństwa, tworzy zaś uczucie niższości. Dzieci ojców trujących często mają zaburzony obraz własnej osoby, nie wierzą w siebie, cierpią na depresje a nawet same zaczynają być agresywne.
4. Ojciec dobry- mężczyzna, który angażuje się psychicznie i fizycznie w proces wychowania dzieci. Jest dojrzały, odpowiedzialny, świadomy swej roli. Stanowi oparcie dla wszystkich członków rodziny. Jest obecny w życiu dziecka na co dzień, zawsze je wysłucha, zna jego problemy, jest autorytetem. Zawsze jest wsparciem dla dziecka, nie wyręcza go, lecz jest obok. Pokazuje jak postępować.. „Najważniejsze- dobry ojciec kocha, jest współczujący i opiekuńczy; dający wolność nie przez słabość, ale przez szacunek. Zawsze wierny, czuły, miły i przebaczający. (…) Dobry ojciec jest blisko, zawsze gotów do pomocy, ale nie uprzedzający w niej, aby dziecko mogło do wszystkiego dochodzić samo. Dopiero z wiekiem, już jako człowiek dorosły, dziecko zauważa, że jednak nie całkiem samo- bo ojciec był przy nim, zawsze wierny, przebaczający i pełen miłości.”

2.3. Znaczenie obecności ojca w poszczególnych okresach rozwojowych dziecka
Każdy okres rozwoju jednostki wiąże się ze specyficznymi potrzebami. Jedną z tych potrzeb jest obecność i wsparcie ojca. Ma ona ogromne znacznie dla prawidłowego rozwoju psychicznego, emocjonalnego jak i fizycznego. Niektóre okresy rozwojowe potrzebują innego sposobu zaangażowania np. u noworodka najważniejsza jest opieka i zaspokojenie podstawowych potrzeb a u nastolatka wsparcie emocjonalne
Pierwszy rok życia – wiek okołoporodowy i niemowlęcy
Dziecko, wychowujące się w pełnej rodzinie już od momentu narodzin ma większą szanse na rozwój. Mając kontakt nie tylko z matką ale i z ojcem już od początku, zostaje poddane większej stymulacji, słyszy więcej głosów, widzi więcej twarzy. Kontakt z ojcem wpływa na rozwój uwagi oraz na pobudza je do szerszej komunikacji z otoczeniem.
Moment porodu i obecność ojca są niezwykle ważne- wpływa to na spójność rodziny oraz pełniejsze przeżycie pojawienia się jej nowego członka na świecie. Tuż po porodzie ojciec powinien jak najwięcej pomagać matce. Wypełnia on funkcje opiekuńcze tj. noszenie na rękach, przebieranie, usypianie. Ojcowie powinni jak najwięcej przebywać przy dziecku, śpiewać mu, zabawiać, uśmiechać do niego, nawiązać z nim jak największy kontakt. Takie zachowania ojca kształtują w dziecku procesy interakcji międzyludzkich oraz wpływają na poczucie bezpieczeństwa. Dziecko czuje się ważne, w przyszłości wpłynie to na jego pewność siebie i wiarę we własne możliwości. Przez pierwszy rok życia ojciec uczestnicząc w życiu dziecka wpływa na jego pierwsze doświadczenia związane z okazywaniem emocji, wywoływaniem emocji np. śmiech. W 3-4 miesiącu życia dziecko już reaguje na obecność ojca, co jest dowodem na kształtowanie się między nimi więzi. Od 6-7 miesiąca życia ojciec i matka tworzą wraz z dzieckiem pierwszy podstawowy sposób komunikacji, zazwyczaj oparty na najprostszych gestach, dźwiękach i znakach umownych. Później dzięki zaangażowaniu rodziców około 12 miesiąca pojawiają się pierwsze słowa dziecka.
Wszystkie interakcje między ojcem a dzieckiem w wieku niemowlęcym pomagają tworzyć głębsze relacje na późniejszych etapach. Mają one także ogromny wpływ na rozwój społeczny oraz intelektualny dziecka. Dzieci, które w pierwszych miesiącach swego życia były blisko ze swym ojcem, doświadczyły z jego strony troski, w późniejszych okresach łatwiej nawiązują kontakty z rówieśnikami, osiągają lepsze wyniki w nauce, szybciej uczą się języka i osiągają wyższy poziom inteligencji niż dzieci wychowywane bez ojców.
Drugi i trzeci rok życia dziecka- okres poniemowlęcy
Ojciec wprowadza dziecko w podstawowe zasady życia rodzinnego. Dziecko ma świadomość osób które są dla niego znaczące. Bardzo ważne w tym okresie jest okazywanie dziecko uczyć. Całowanie, przytulani, fizyczna bliskość odbierana jest przez dziecko jak akceptację jego osoby. Dzieci, którym ojcowie okazują uczucia w późniejszych okresach nie mają problemów z polubieniem własnego ciała, umieją okazywać uczucia, łatwiej im tworzyć relacje z innymi ludźmi.
Ojciec wpływa na koncentrację i przerzucanie uwagi przez dziecko, ma ono dzięki temu poczucie, że jest jednym z elementów tego świata. Poświęcenie uwagi i zrozumienia jest najistotniejsze dla rozwoju 2- letniego dziecka. Dziecko nie umie jeszcze panować nad własnymi emocjami, dlatego też ojciec uczestniczy w nauce hamowania złości, agresji i gniewu. W tym okresie ważna jest również zabawa. Sytuacje „na niby”, odgrywanie ról, wpływają na pozytywną relację, tworzenie się więzi bliskości, większe przywiązani dziecka do ojca. Ważne jest uczestnictwo ojca u nauce zaspakajania potrzeb. Ojciec pomaga wytłumaczyć pewne stany rzeczy, uczy nazywania zjawisk, pomaga dziecku odkrywać świat. Im bliższa relacja z ojcem tym szybciej dziecko będzie potrafiło w adekwatny sposób nazywać swe potrzeby oraz je zaspakajać.
Od 3,5 do 6,5 r.ż- okres przedszkolny
Okres ten jest dla dziecka bardzo bogaty, zdobywa ono pierwsze doświadczenia, przyjmuje wzory zachowań, normy, postawy, uczy się ról. Zawiera pierwsze znajomości. W wieku przedszkolnym kształtują się podstawowe cechy charakteru dziecka: systematyczność, samodzielność, odwaga, umiejętność przedstawienia swojej osoby. Dlatego też tak duże znaczenia ma obecność ojca oraz charakter relacji jaki łączy go z dzieckiem. Jednym z najistotniejszym elementem tego okresu jest rozwój mowy. Dziecko reaguje na wszystkie bodźce z zewnątrz, zadaje pytania, jest ciekawe świata. Ojciec musi mieć świadomość jak duże znaczenia ma umiejętność kierowania rozwojem mowy potomka. Powinien już od najmłodszych lat być wzorem dla dziecka, przed wszystkim dbać o wymowę, pobudzać dziecko do rozmowy oraz zadawania pytań. Musi także wykazać się niezwykłą cierpliwością co do dziecka, które w tym okresie jest wyjątkowo aktywne. W okresie przedszkolnym istotnym czynnikiem, który wpływa na rozwój dziecka jest czytanie mu bajek. Wywiera to pozytywny wpływ na jego wyobraźnię, rozwój edukacyjny i intelektualny. Kolejnym ważnym zadaniem ojca jest zapewnienie dziecku poczucia bezpieczeństwa. Jeżeli ojciec często rozmawia z dzieckiem, wspiera je i pomaga nawet w błahych dla nas sprawach, dziecko będzie potrafiło sprostać trudnościom, które napotka na swej drodze. Bark zainteresowania, troski i rozmów ze strony ojca przyczynia się do bezradności i bezbronności dziecka.
7-11 lat- młodszy wiek szkolny
W chwili, gdy dziecko przekracza mury szkoły najważniejsze staje się wspieranie jego rozwoju umysłowego. Ważna jest pomoc, w sytuacji gdy dziecko ma problemy z nauką. Dzieci, które są wspierane przez ojców mają znacznie mniejsze problemy z zachowaniem, okres pobytu w szkole przeżywają bardzo pogodnie, co przekłada się jednocześnie na lepsze wyniki w nauce. Rzadziej dopada ich depresja, wykazują niski poziom stresu, odznaczają się dużą ciekawością świata, są bardzo otwarci, chętnie nawiązują kontakty. „Nauka i odrabianie zajęć domowych pod czujnym okiem ojca zwiększa i wyrabia u dzieci ciekawość świata, budzi rozmaite zainteresowania i poprawia zdolność koncentracji.” Dziecko potrzebuje przestrzeni do rozwoju. Rolą taty jest wspieranie, kontrolowanie oraz w razie potrzeby stawianie granic. Ważna jest tutaj postawa ojca, ponieważ nadmierna surowość bądź opiekuńczość będą spowalniały rozwój dziecka. Istotną kwestią jest także przekazywanie postaw i wartości, dziecko jest już świadome, bezwarunkowo przyjmuje to co widzi, ojciec pokazuje dziecku to co dobre a co złe.
12- 17 lat- okres dorastania
W okresie tym ojciec przed wszystkim sprawuje funkcje regulacyjne, czyli kontroluje dziecko i czuwa nad nim. Jest autorytetem, uczy samodzielności. Daje dziecku coraz więcej swobody, pozwala na większą samodzielność, uczy podejmowania decyzji. W okresie tym dorastające dziecko jest bardzo podatne na wpływy rówieśników oraz inne osoby z poza rodziny. Wpływ otoczenia może mieć negatywne konsekwencje dla rozwoju dziecka. W szczególności, jeżeli dotyczą one podważenia rodzicielskiego autorytetu oraz zasad panujących w rodzinie. „Chcąc zabezpieczyć dziecko przed niebezpiecznymi wpływami rówieśników ojciec powinien działać na długo przed okresem pokwitania. Jednym z najważniejszych kroków zapobiegawczych jest budowanie silnej, zdrowej więzi z dzieckiem od samego niemowlęctwa.” W tym okresie zadaniem ojca jest nauczyć dziecko odpowiedzialności za siebie, wszystkie podjęte decyzje, za swoją przyszłość, edukację, zawód. Powinien on również wspierać dzieci podczas trudnych chwil, kryzysów, emocjonalnych rozchwiań. Dorastający nastolatek musi czuć, że ma w ojcu oparcie.
Około 17- 24 lata- okres młodzieńczy
W tym okresie ojciec inspiruje dziecko do właściwego wchodzenia w intymność, bliskie, relacje z innymi. Odbywa się to zazwyczaj poprzez naśladowanie i modelowanie. Ojciec wprowadza również w świat dorosłych, wpływa na kształtowanie się stylu i filozofii życia. Ma duży wpływ przy podejmowaniu decyzji przez dziecko, jeśli je wspiera i do tej pory dawał mu poczucie bezpieczeństwa to dziecko nie będzie miało problemu z decyzją o wyprowadzce, wyborze studiów czy zawodu. Dodaje dziecku odwagi, pomaga wkroczyć w dorosłe życie. Na tym etapie uwidacznia się autorytet ojcowski. Opiera się on głównie na więzi emocjonalnej wytworzonej przez te wszystkie lata. Dziecko, które ufa ojcu zwraca się do niego po rady. Zadaniem ojca nie jest tutaj rozwiązanie wszystkich problemów, ale jedynie nasunięcie różnych możliwości wyjścia z sytuacji. Ojciec powinien podsuwać dziecku różne formy działań, pokazać konsekwencje decyzji, które może podjąć. Ojciec jest tutaj ostoją- sama świadomość, że jest i że w każdym momencie możemy zwrócić się do niego po pomoc, radę albo dobre słowo dużo dają. Nie zrobi on już za wiele za swoje dziecko, ale może być przy nim podczas trudnych dla niego wyborów.
skontaktuj się

Zobacz inne ogłoszenia

Tytuł ogłoszeniaRodzaj ogłoszenia
Profesjonalne pisanie prac zaliczeniowych, licencjackich, magisterskich! Raty, Certyfikat anty-plagiatowy GRATISPraca zaliczeniowa
Profesjonalne pisanie prac zaliczeniowych, licencjackich, magisterskich! Raty, Certyfikat anty-plagiatowy GRATISPraca zaliczeniowa
Profesjonalne pisanie prac zaliczeniowych, licencjackich, magisterskich! Raty, Certyfikat anty-plagiatowy GRATISPraca dyplomowa
Profesjonalne pisanie prac zaliczeniowych, licencjackich, magisterskich! Raty, Certyfikat anty-plagiatowy GRATISPraca inżynierska
Profesjonalne pisanie prac zaliczeniowych, licencjackich, magisterskich! Raty, Certyfikat anty-plagiatowy GRATISPraca magisterska
Profesjonalne pisanie prac zaliczeniowych, licencjackich, magisterskich! Raty, Certyfikat anty-plagiatowy GRATISPraca magisterska
Profesjonalne pisanie prac zaliczeniowych, licencjackich, magisterskich! Raty, Certyfikat anty-plagiatowy GRATISPraca licencjacka
Profesjonalne pisanie prac zaliczeniowych, licencjackich, magisterskich! Raty, Certyfikat anty-plagiatowy GRATISPraca licencjacka
PAULA - Prace magisterskie, licencjackie, dyplomowe, MBAPraca licencjacka
PROFESJONALNE PISANIE, WYSOKI POZIOM MERYTORYCZNY, RATYPraca licencjacka
PISANIEPRAC365 - PRACE MAGISTERSKIE, DYPLOMOWE, LICENCJACKIE,MBAPraca licencjacka
PISZEPRACE365 (PRACE MAGISTERSKIE, LICENCJACKIE, MBA + ANTYPLAGIAT)Praca licencjacka
PISZEPRACE365 (PRACE MAGISTERSKIE, LICENCJACKIE, MBA + ANTYPLAGIAT)Praca magisterska
PISANIEPRAC365 - PRACE MAGISTERSKIE, DYPLOMOWE, LICENCJACKIE,MBAPraca magisterska
Profesjonalna pomoc w zakresie prac: magisterskich, licencjackich, zaliczeniowych, wzory pracPraca zaliczeniowa
Chcesz wyróżnić swoje ogłoszenie?

Ostatnio dodane